Amosando publicacións coa etiqueta CONCURSO RELATO MEDO. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta CONCURSO RELATO MEDO. Amosar todas as publicacións

domingo, 15 de novembro de 2020

Textos premiados na voz das autoras

 
1º premio Bacharelato: Lena Fachal Alonso con Recórdame como fareiro.
 
 

2º premio Bacharelato: Gabriela Ces Lozano con O xogo.


 
1º premio 3º-4º de ESO Mencía Eiras Lorenzo con Vou por ti.

  
1º premio 1º-2º ESO Andrea Castro Garrido con Intento abrir os ollos...

2º premio 1º-2º ESO Ariana Asorey García con Con el eramos tres.



 

Concurso microrrelatos de medo. Parabéns!!!!

O pasado luns, 9 de novembro, tivemos a entrega de premios do Concurso de microrrelatos para festexar o Samaín. Fixemos a entrega no salón de actos e acompañounos a directora, Belén Vidal Marcote. A presentación fixérona Natalia e Carolina, marabillosas!

 

Entregaron os premios Belén Vidal Marcote, directora do centro, e Mar Hermida Pico, coordinadora do EDLG.












Despois de entregar os premios e ler os textos premiados, 1º B e 2º B viron a película O Apóstolo de Fernando Cortizo.




 


xoves, 14 de novembro de 2019

RELATOS DE MEDO

E xa para rematar coa celebración do Samaín e da semana do terror, fixemos a entrega de premios á gañadora do concurso de relatos de medo. A gañadora:

                        LENA FACHAL ALONSO

  Relato gañador:

Non é común.
Sempre souben que nunca deixara de mirarme, falábame baixiño, moi lento, preto do oído, facíao para que non me dera conta do que estaba a suceder.
Todas as noites se sentaba ao meu carón e falábame, falábame do que nunca vira, dunha parte escura que ninguén quere ver. Falábame de ti. De que sempre mirabas ás agochadas para que ninguén puidera verte, de todos os teus problemas e de todo canto ti lle contaras a el.
Quixen saber por que a min, que fixen eu para merecer este castigo, quizais non ser unha persoa normal e poder comunicarme cos do outro mundo.
Repetíase todas as noites, pero recordo unha que choraches, lamentábaste da túa vida, de non saber quen es. E eu tapei moi forte as orellas. Foi nese momento cando te vin correr cara a min, íasme coller, e collíchesme. Lévame contigo, dixéchesme. E hai que facerlles caso aos adultos, non si? 
Quero pensar que isto non remata aquí. Se algún día vou ao teu carón hasme sentir, recórdao.


                                    PARABÉNS!!!!!!!!!!